Textielontwerper Frans Dijkmeijer (1936–2011) wijdde zijn leven aan het onderzoeken van de mogelijkheden van draad, garen en weeftechniek. Zijn eindeloze experimenten met bindingen en structuren leverden een fascinerende verzameling weefproeven op, waarin techniek en verbeelding nauwelijks van elkaar te onderscheiden zijn.

Voor Museum Boijmans Van Beuningen zouden we Dijkmeijer filmen in zijn huis en atelier in Toulouse. De opnamen stonden pas veel later in het jaar gepland. Tot zijn vrouw belde. Het ging niet goed met Frans. Als we hem nog wilden filmen, konden we maar beter onmiddellijk op het vliegtuig stappen.

We vertrokken naar Toulouse en filmden drie dagen lang. Frans was ernstig ziek, maar wilde zijn verhaal vertellen. Over zijn werk, zijn inspiratiebronnen en de eindeloze mogelijkheden van het weven. Met de kracht die hem nog restte, werkte hij mee aan de film.

Toen we na drie dagen terugkeerden naar Rotterdam, werd Frans met een ambulance opgehaald. Hij zou nooit meer thuiskomen.

Tien dagen na onze opnamen overleed hij.

Wat bedoeld was als een kunstenaarsportret voor de tentoonstelling Frans Dijkmeijer – Een leven weven, werd onbedoeld zijn laatste getuigenis.

De tentoonstelling was van 2 juni tot en met 30 september 2012 te zien in Museum Boijmans Van Beuningen.

‍